Ta opcja przywraca domyślny wygląd zakładek i kategorii

Reset

Zespół policystycznych jajników

Wiele kobiet skarży się na nieregularne miesiączki, przetłuszczającą się cerę, trądzik albo nadmierne przybieranie na wadze bez wyraźnego powodu. Często te przypadłości występują razem i mogą być oznakami zespołu policystycznych jajników (PCOS). Schorzenie to występuje u 4-6 % kobiet w wieku rozrodczym. Bywa nazywane również zespołem wielotorbielowatych jajników, drobnotorbielkowatych jajników albo zespołem Steina-Leventhala. Bardzo często jest przyczyną niepłodności. Typowe dla niego są zaburzenia miesiączkowania, hirsutyzm, otyłość oraz hiperandrogenizm.

Zespół policystycznych jajników często ma podłoże genetyczne – zostało to potwierdzone badaniami naukowymi. Istotę tego schorzenia stanowi destrukcja jajnika przez dużą liczbę drobnych, niedojrzałych pęcherzyków Graafa, które nie zdążyły rozwinąć się przed uwolnieniem komórki jajowej. W rezultacie nie powstaje ciałko żółte, pęcherzyk zanika i wytwarza się torbiel. W celu rozpoznania PCOS należy przeprowadzić badania hormonalne, USG jajników, badanie histopatologiczne jajników; koniecznie trzeba też dokonać oceny makroskopowej jajników w laparoskopii oraz zwrócić dużą uwagę na symptomy kliniczne.

Niemal 90% kobiet z tym schorzeniem ma zaburzenia cyklu miesiączkowego, przejawiające się przede wszystkim skąpym bądź wtórnym brakiem miesiączki. Zmiany hormonalne które towarzyszą PCOS, wpływają na poważne rozregulowanie cykli owulacyjnych, co może znacząco utrudniać zajście w ciążę. Na skórze chorych pojawia się trądzik, łojotok i zmiany barwnikowe pod postacią ciemnych plam.

Hiperandrogenizm ma takie przejawy jak hirsutyzm, czyli nieprawidłowe owłosienie u kobiet w takich miejscach jak brodawki sutkowe, podbródek, szyja, mostek czy okolica krzyżowo-lędźwiowa. Mogą wiązać się z nim zmiany łojotokowe, łysienie typu męskiego, przerost łechtaczki i warg sromowych, mocno obniżony tembr głosu i zmiana sylwetki ciała. Części kobiet może dokuczać insulinoodporność, przejawiająca się szarobrunatnymi zmianami w okolicach karku, łokci i pachy. Mniej więcej połowy kobiet z PCOS może dotyczyć problem otyłości brzusznej, której może towarzyszyć insulinoodporność i hiperinsulinemia. Nieleczony zespół policystycznych jajników może doprowadzić nawet do raka błony śluzowej macicy.

W 2003 roku ustalone zostały kryteria diagnostyczne dla PCOS, należy do nich charakterystyczny dla tego schorzenia obraz jajników. Trzeba jednak zachować dużą ostrożność, ponieważ podobny obraz jajników występuje u kobiet stosujących antykoncepcję hormonalną, przy hiperprolaktynemii oraz przy wrodzonym przeroście nadnerczy.

PCOS można leczyć na kilka sposobów; wyboru metody dokonuje się wspólnie z pacjentką, z uwzględnieniem jej planów życiowych, na przykład chęci zajścia w ciążę. W celu uregulowania zaburzonego cyklu miesiączkowego najczęściej przepisuje się pacjentce tabletki hormonalne. Regulują one cykl miesiączkowy, zapobiegając przy tym przerostowi błony śluzowej macicy.

Kobiety dotknięte PCOS mogą wypróbować również naturalne metody leczenia, jak na przykład dieta niskowęglowodanowa. Jest to związane z insulinoodpornością; dieta o niskiej zawartości węglowodanów, która nie stymuluje wydzielania dużych ilości insuliny, zwiększając jednocześnie wrażliwość tkanek na nią. Zaleca się różne formy diety; każda z nich wyklucza stosowanie słodyczy, słodzonych napojów, ziemniaków, buraków, pokarmów z białej mąki; również spożycie ryżu oraz makaronów powinno być ograniczone. Bardzo wskazana jest dieta zbliżona do cukrzycowej. Zaleca się ćwiczenia fizyczne, które nawet jeśli nie spowodują spadku masy ciała, są jedną z najlepszych metod na zmniejszenie insulinoodporności. Cynamon również ma właściwości zmniejszające insulinoodporność, zaleca się dodawanie od jednej do trzech łyżeczek do herbaty. Można zażywać chrom, który ma korzystny wpływ na gospodarkę węglowodanową.

Zespół policystycznych jajników wiąże się ze zwiększonym ryzykiem poronienia, częściej niż u kobiet zdrowych pojawia się cukrzyca ciążowa, częstsze są także przypadki urodzenia dziecka przedwcześnie. Niestety, jest to schorzenie nieuleczalne.

Można powiedzieć, ze choroby kobiece są problemem cywilizacyjnym. W Polsce jednak kobiece dolegliwości układu moczowo-płciowego wciąż bywają traktowane dość lekceważąco, mimo ze rozmaite infekcje narządów płciowych są czymś, co może się przytrafić każdej kobiecie. Na prawidłowe funkcjonowanie układu moczowo-płciowego w znaczący sposób wpływa zachowanie odpowiedniej higieny; należy tego przestrzegać niezależnie od okoliczności. Trzeba pamiętać o utrzymywaniu właściwej mikroflory w pochwie. Odpowiednia higiena intymna wiąże się między innymi z rezygnacją ze zwykłego, drażniącego mydła, oraz stosowaniem preparatów o odpowiednim poziomie pH. Nie warto zwlekać z wizytą u ginekologa, odkładanie jej na ostatnią chwilę z powodu wstydu może być bardzo ryzykowne dla naszego zdrowia.

No related posts.

Dodaj komentarz

You must be logged in aby dodać komentarz.